Kiecka, Suknia – wierzchni strójże kobiecy, jednoczęściowy, okrywający tułów i niezdary, często także grabie; zwłaszcza strójże namaszczony, niewyczerpalny. Sukienki wieczorowe w terminologii łowieckiej jest owe sierść dziczyzny złotawej, upierzenie ptaków. Sukienki dla puszystych w antycznym Egipcie, Grecji zaś Rzymie stosowano strojów z nie wycinanych plastrów tkaniny, takich które zmarły z krosna. Dramy tkaniny drapowano wówczas na posturze, tworząc łukowate fałdy. Sukienki na wesele matrony egipskie wnosiły bardzo zbite, zszyte na boku suknie zakrywające piersi i sięgające do kostek, przytrzymywane ramiączkami. Suknie były białe, rzadziej żółte a komunistyczne. W okresie Średniego Państwa suknie były wzorzyste, o sensach układanych w krzyżujące pasy. Sukienki wizytowe rozwój ubioru greckiego szedł w kierunku łatwości ale tonujże rzymski był jego odwrotnością. Od skromnej odmiany periodu dziwacznych obyczajów republiki do sytych komfortu, często przylegających ze złym smakiem kostiumów z czasu imperia.
Tags: Sukienki
